Ég var búin að skrifa alveg frekar langa færslu þar sem ég var að reyna að færa rök fyrir því að ég væri ekki athyglissjúk, heldur væri þetta bara ég að vera alveg sjúklega ófeimin. Svo þegar ég las hana yfir, þá sá ég ekki bara hvað hún var löng og leiðinleg, heldur líka að ég hafði bara alveg rosalega mikið rangt fyrir mér.

Ég er athyglissjúk. Ég ELSKA athygli. En ég hef ákveðið að líta á það sem kost. Það getur ekki verið slæmt að vera athyglissjúkur, svona ef maður hefur stjórn á því, og getur hindrað það að verða fólkinu í kringum sig til skammar.

Þannig að, þið kæra fólk, verðið bara að taka mér eins og ég er, því ég er eins og ég er, og því fær enginn breytt. Ekki einusinni ég. Og ef ykkur líkar ekki við mig eins og ég er, þá verðið þið bara að eiga það við ykkur, því mér er ALVEG SAMA. Ég ætla bara að vera athyglissjúk í friði.

Á morgun hugsa ég að ég reyni að sannfæra sjálfa mig um að ég sé ekki ljóska, það ætti að ganga betur.

Ég hef ákveðið að hefja rannsókn á sjálfri mér.

Þessi rannsókn gengur útá að finna ástæðu þess að ég skrifa eintómt bull og algjöra þvælu inn á þessa síðu þegar þannig liggur á mér.

T.a.m. var ég að lesa "grein" hér til hliðar sem heitir Um mig. Á þessum tíma lífs míns var ég í menntaskólanum Hraðbraut. 17 ára smástelpa á hátindi gelgjuskeiðsins. Ég meina HALLÓÓÓ, hvað í ósköpunum var ég að hugsa þegar ég skrifaði þetta??

Um mig 2 er svo skrifað þegar ég er nýlega flutt til danmerkur. Þar er vitleysan ekki alveg jafn yfirþyrmandi, en alveg nóg samt til að fólk sem ekki hefur hitt mig áður, hefur engan áhuga á að komast í kynni við mig.

Ég ætla að hafa þessa tvo liði inni á síðunni áfram, bara svona svo að ég geti lesið þá og minnt sjálfa mig á það hvað ég var einusinni ung og vitlaus. Og þannig að þið, lesendur góðir, getið séð ástæðuna fyrir því að ég ákvað að fara útí þessa sjálfsskoðun.

Ástæðan fyrir því hinsvegar, að ég ákveð að gera þessa skoðun sjálf, í staðin fyrir að fá álit hjá sérfræðingi er einföld.

Sérfræðingur myndi láta loka mig inni á hæli. Í lítilli gluggalausri, hljóðeinangraðri kompu, þar sem enginn fær að komast í tæri við bullið í mér. (Því trúið mér að þetta er ekki bara þegar ég fæ tryllingskast á lyklaborðið, heldur er ég bara bullandi út í eitt, allan daginn.) Ef semsagt sérfræðingur myndi komast í tæri við það sem ég er að hugsa á daginn myndi hann sennilegast halda að ég væri heilaþvegin af geimverum í formi silfurskotta. Sjá eldri grein

EN, ef ég sé um þessa rannsókn sjálf, þá kemst ég líklega að því á endanum, að það er ekkert svo slæmt að vera svolítið klikkuð, það gerir bara lífið skemmtilegra.

Mig langar samt að benda fólki á það að flestar greinar sem ég skrifa hérna inn eru skrifaðar í stundarbrjálæðiskasti, hinar eru leiðinlegar.

Jæja, þá er komið að því að fara að blogga aftur. Ég ætla að byrja á að segja frá því þegar ég fór út að borða um daginn.

Fór á Indian Mango með Auði, Sigga og Sölva um daginn, og það var bara geggjað. Kokkurinn er hreint út sagt snillingur. 

Það hefur oft verið sagt að bestu kökurnar eru þær sem eru bakaðar með ást og umhyggju í huga. Ef það er satt, þá gildir það örugglega líka um mat. Og á þessum stað er það sannað í einu og öllu. Maturinn er ekki bara bragðgóður, heldur færðu diskinn í hendurnar og tímir varla að byrja að borða, því þetta eru listaverk. Uppsetningin á diskunum er skemmtileg og töff, og greinilegt handbragð matar unnanda.

Innréttingarnar eru fallegar og róandi, sem gerir andrúmsloftið á staðnum yfirvegað og rólegt.

Það eru ekki margir staðir sem bjóða upp á íslenskt hráefni eldað á indverska vísu, en þeim tekst alveg frábærlega vel upp með þetta. Matseðillinn er fjölbreyttur og á honum er allt frá humar og hörpudisk, önd og kjúkling til svína- og nautakjöts. Það er George sennilega til góða hversu lengi hann hefur búið á vesturlöndum, því þó að maturinn sé indverskur, þá hefur hann svona örlítið vestrænt yfirbragð.

Ég er líka alveg gjörsamlega deserta sjúk. Þarna eru bara bestu desertar sem ég hef fengið. Súkkulaði turninn, með vannillu ís er bara til að deyja fyrir. Heimagerður Mangó/Saffran ís er meistaraverk, og svo er eitthvað sem ég veit ekki alveg hvað heitir, en það er einhverskonar búðingur/hlaup sem er búinn til úr kókoshnetu mjólk eða einhverju svoleiðis, og það er eitthvað sem maður fær hvergi annarsstaðar.

 

Indian Mango er tvímælalaust einn af mínum uppáhalds stöðum, og ég mæli hiklaust með að allir fari þangað til að prufa. (Og plííííís, ekki spara það mikið að þið tímið ekki að fá ykkur desert, verðið er viðráðanlegt, og um að gera að leifa sér desert öðru hvoru.)



Þangað til næst, verið góð hvert við annað og eigið yndislega daga.

(Og sorry hvað það er langt síðan ég hef skrifað eitthvað, en það fer allt að koma aftur.)

Var svona aðeins að lesa í gegnum þessa blessuðu síðu hjá mér, datt svona í hug að benda á það að öllu sem ég segji ber að taka með fyrirvara um það að ég hafi verið í einhverju geðsýkiskasti þegar ég skrifaði þær. Málið er nefnilega það að ég les sjálf í gegnum færslurnar og get enganvegin munað eftir því að hafa skrifað vissa parta af færslunum.

Ég er að spá í að hætta að skrifa bara um einhverja ógeðslega hluti.

Ég er virkilega sérstök manneskja, og það besta við það er það að ég geri mér grein fyrir því, og veit fullkomlega af því. Ég er mjög meðvituð um sjálfa mig. Það getur bæði haft sína kosti, og sína galla.

Aldrei þessu vant þá akvað ég áðan að fletta í gegnum þetta dagblaða flóð sem berst inn um lúguna heima hjá mér á hverjum morgni. Morgunblaðið, Fréttablaðið og 24 stundir. Góða skapið sem er búið að einkenna síðust dagana hjá mér, flaug beinustu leið útum opinn gluggan í eldhúsinu, og öll orkan með sem ég er búin að vera að byggja upp síðustu vikurnar.

Gullkorn dagsins er í boði minnar heittelskuðu móður.

Ok, mamma og pabbi skutluðu mér heim eftir fermingarveislu sem við vorum í í dag. Það er svosem ekkert merkileg saga, NEMA vegna þess að hún mamma mín á það til að vera alveg einstaklega orðheppin. Hér kemur bútur úr samtali sem átti sér stað í bílnum.

Mamma: Hann var að tala um að við þyrftum nú að fara að hittast, jafnvel fara að veiða eða eitthvað.
Pabbi: Já er það?
Mamma: Jájá, og ég sagði honum nú að við ætluðum að fara Tröllaskagann í sumar.
Pabbi: Jájá.
Mamma: Hann virtist nú frekar spenntur. Spurði hvað Tröllaskaginn væri og svona.
Pabbi: Og hvar sagðir þú að hann væri?
Mamma: Nú, fyrir Vestan auðvitað.
Pabbi: Tröllaskaginn er ekkert fyrir vestan.
Mamma: Æji, nei, HANN SPURÐI EKKERT HVAR HANN VÆRI!!!!!!!

Pabbi (eftir langt og gott hláturskast allra viðstaddra): OG SVO ERT ÞÚ HISSA Á AÐ FÓLK TAKI EKKI MARK Á ÞÉR!!!!!!!!!



Hehe, sorry mamma, bara VARÐ að segja frá þessu.

Hjéhjéhjé.

Var að skoða undirsíðurnar á þessari síðu áðan. Er ekki búin að gera það mjög lengi, komst að því að maður getiur breyst alveg skuggalega mikið á ekkert voðalega löngum tíma.

Fyrsta "um mig" dótið er reyndar alveg síðan ég var eitthvað 17 ára, allt bleikt og fjólubláttm seinna skrifaði ég einhverntíman meðan ég bjó í DK. Þar eru setningar sem ég man ekki eftir að hafa skrifað. Enda hef ég líklegast verið full þegar ég skrifaði það, var það nú ekki sjaldan þetta blessaða hálfa ár.

Fór á djammið með stelpunum á föstudaginn, var ógeðslega gaman. Tara bauð okkur heim, fórum svo á Café París, það var DAUTT, svo yfir á Apótekið. Hittum nokkur fólk sem við þekkjum, eða könnumst við, ógisslega gaman. Var líka einhver sem ákvað að komast yfir ELD gamalt skot, og tókst það svona líka bara vel. Alveg búin að jafna sig á því stundarbrjálæði. Þó svo að mínu mati hafi þetta verið svolítið langt stundarbrjálæði. Ætla reyndar ekki að nefna nein nöfn í því sambandi. Skulum bara orða það þannig að það var löngu kominn tími fyrir "move on".

Farin að vinna, have to go work my charm og smjaðra fyrir yfirmanninum. Vantar frí þarnæstu helgi. Eru samt ekki páskar þá Var að fatta það núna, þá er ég sennilega ekki að fara í langt Road Trip.

Var í bíó áðan.

Fór á myndina 27 Dresses. Get ekki sagt að hún hafi komið mér mikið á óvart. Bara enn ein klisjan frá fjöldaframleiðslu fyrirtækjum Hollywood. Ágætis afþreying svosem, en ekkert sem skilur eitthvað eftir sig.

Katherine Heigl fer svosem ekkert á kostum í þessari, en heldur henni samt uppi.

Þarf kanski ekkert að koma á óvart að það eru að hluta sömu framleiðendur að þessari mynd og Wedding Planer, enda nákvæmlega sama klisjan, bara í nýjum búningi.

Verð bara að segja að leikstjórinn Anne Fletcher stóð sig MIKLU betur með myndina Step Up.

Fór líka með Töru á Pál Óskar pallið á Nasa á laugardaginn. Það var bara snilld. Hef bara ekki skemmt mér svona vel í alveg verulega langan tíma, enda verður leikurinn endurtekinn á föstudaginn kemur. Ekki reyndar ákveðið hvert skal halda, en það verður djammað, og það verður tekið vel á því, enda ætlar Ragga að slást í hópinn og djamma með okkur.

Annars bara lítið að segja. Búin að koma skólaumsókninni á sinn stað, byrjuð að æfa fyrir inntökuprófin, og brjálað að gera í vinnunni.

Það er verulega áhugavert að fara á rúntinn á topplausum bíl í rigningu í febrúar. Eða sko, í rauninni var samt ekki alveg rigning sko, heldur var búið að vera að rigna, og svo hætt rigningin, og byrjaði svo aftur seinna um kvöldið, þetta var allt mjög áhugavert.

Það sem var líka áhugavert er hvað aftursætin á bílnum mínum eru ekki eins ómöguleg og þau sýnast vera.

Og já, ég er í alvörunni búin að komast að því að það eru ekkert allir sem finnst bílinn vonlaus bara afþví hann heitir Peugeot. Og það er alveg kraftur í honum, eða allavega nóg sko. Bjarmi keyrði hann örugglega á svona 110 upp Þverholtið. Eða SKOOO, allavega fannst mér það vera 110, sitjandi afturí, með toppinn niður, og allan vindinn beint í andlitið. Konni tók hann svo uppí Dal til að tékka hann aðeins þar, og 150 takk. Skræfan ég hef ekki einusinni þorað að setja hann í 130

Bæ í bili, ekkert vel séð að ég sé að blogga í vinnunni

P.S. Lúlli er ekkert búinn að koma í dag. Þarf að athuga hvort ég skulda Frikka pening fyrir þann greiða. Gefum þessu samt svona hálftíma í viðbót, allavega.

Vá, þegar ég var að klára að skrifa þessa setningu, þá birtist hann bara skyndilega uppúr þurru, as in, Lúlli, hefði alveg mátt vera einhver annar.

Ég er með eina pælingu.

Afhverju er það svona mikið tabú á íslandi að segja "Ég elska þig"? Eru íslendingar bara svona lokaðir eða hvað? Mér finnst að fólk eigi að segja börnunum sínum, foreldrum, systkynum, og öðrum sem því þykir vænt um, reglulega að því þyki vænt um þau. Maður getur aldrei sagt einhverjum of oft að manni þyki vænt um hann, eða elski hann.

Var annars að vinna á Akranesi í dag. Fór svo að heimsækja Fríði, Sigga og Matthías Leó sæta broskall. Held reyndar að hann hafi verið í einhverri fýlu útí mig. Var allavega ekkert mikið að nenna að tala við mig.

En ég fékk afmælisgjöfina frá þeim í dag. Núna þarf ég líka að fara að kaupa mér íbúð undir hana. Fékk nefnilega bleika pönnu, og fjólubláa tusku, næstum í stíl. Sennilega það flottasta sem ég á til að setja inn á framtíðarheimilið mitt (Eða sko, ef ég tími einhverntíman að flytja úr kjallaranum mínum, þetta er alveg nett kósí herbergi að vera í )

Var líka að komast að því fyrir stuttu að þó svo að mér væri fyrir löngu farið að gruna að Heiðveig mín og Gústi væru að fara að gifta sig, að þá vissi Arnór það löngu á undan mér. Halló fólk, við búum í sama húsi, mér finnst alveg að ég hefði átt að fá að vita þetta á undan tónlistarmönnunum sem eiga að spila í veislunni (Fyrir utan það að ég er ekki eins vitlaus og þið haldi að ég sé, og ég þykist vera, það virkar bara að þykjast vera heimska ljóskan til að koast eitthvað áfram í lífinu.)

Annars er ég farin að sofa, eða gera eitthvað annað af viti. Ætti kanski að nota nóttina í að þrífa, þá slepp ég við að gera það á morgun eftir vinnu

Afhverju í fjáranum á ég svona sjúklega erfitt með að sofa á nóttunni? Þetta er alveg án gríns orðið frekar stórt vandamál að geta ekki sofnað á skikkanlegum tíma, líka svona þar sem ég þarf alveg minn 10 tíma svefn.

Allavega, er að vinna á Akranesi á morgun, jeijj. Þarf að vakna klukkutíma fyrr en annars, og keyra í hálftíma í staðin fyrir 3 mínútur. EEeen ég fæ vel borgað aukalega, og get farið að heimsækja fólk sem ég hitti ekki nógu oft. Jújú, Love U Fríður mín, þú veist það

Annars er planið fyrir morgundaginn frekar svona óljóst, byrja á að fara til Röggu í tjill, svo jafnvel í bæinn, og svo finna mér eitthvað annað spennandi að gera.

Hvað er annars málið með rigninguna? Á þetta ekkert að fara að hætta?

Hehe, annars kom Guðrún uppá leigu þegar ég var að fara áðan, og svo bættust Laugi, Addi og Össi í hópinn, áttum þarna gott spjall sem endaði með því að ég tók niður þakið á bílnum í rigningunni.

Komumst líka að því að skottið mitt er fullkomið fyrir líkflutninga, það er að segja þegar þakið er á sínum stað, en ekki í skottinu. Mátuðum nefnilega Össa í skottið, og hann er ekki NEMA þrír og hálfur metri á hæð. Náðum vel að loka, og hann var ekki einusinni í einhverri svaka kremju. Kemst allavega betur fyrir í skottinu en "aftursætinu".

Og svo einn hérna alveg gjörsamlega óþreytandi í lokin:

Knock knock.
Who´s there?
Me, I kill you.

(Achmed the Dead Terrorist)

NR. 1

Amma mín hefur enga vorkunn fyrir heimilislausum litlum sætum hundum sem mig langar að ættleiða.

NR. 2

Er farin að heyra það oftar og oftar frá mismunandi fólki að ég sé vitleysingur.

NR. 3

Heyrði í dag frá Frikka að hann hafi frétt eitthvað um mig frá Kjarra sem er ekki prentvænt. Veit ekki hvaðan Kjarri á að hafa það, þar sem við Kjarri vitum bæði að það er ekki satt.

NR. 4

Fékk líka að heyra það um daginn að ég væri "spillt snobb". (Og nei, ég er ekki ennþá búin að jafna mig á því.) Það er heldur ekki satt.

NR. 5

Sweeney Todd, The Demon Barber of Fleet Street, er alveg frekar mikið góð mynd. Bjóst einhvernvegin ekki við því miðað við það sem ég var búin að heyra um hana.

NR. 6

The Wedding is OOOON

NR. 7

Ég þarf að komast til Danmerkur, mig vantar föt fyrir Maí, og ég er að falla á tíma.

NR. 8

Fékk að heyra í dag hver 4 kraftaverk kvenna væru. Ætla að deila því með ykkur.

Nr. 8 a) Þær geta blotnað án þess að fara í sturtu.
Nr. 8 b) Þeim getur blætt út í 6 daga án þess að deyja.
Nr. 8 c) Þær geta mjólkað án þess að borða gras.
Nr. 8 d) Þær geta látið beinlausan kjötbita standa uppréttan.

NR. 9

Bollinn þykist vera byrjaður að halda úti síðu, einusinni enn, samt hefur ekkert gerst hjá þeim í 10 daga. bollinn.central.is (Eini karla sumaklúbburinn á landinu) (Verð samt að segja að mér finnst þeir samt ekki nógu duglegir að sauma. Er farin að halda að þetta með saumaklúbbinn sé yfirskyn yfir einhverskonar öðruvísi klúbb.)

NR. 10

Búin að eiga frábært kvöld, takk fyrir, það fólk sem átti hlut í máli. (Og Kjarri, ef það vill svo ólíklega til að þú hafir fundið þetta, þá færðu ekki meiri upplýsingar en það sem stendur hérna ) 

 

Góða nótt. 

Vá, þetta var svakaleg uppgötvun!!!

Vissuði að ef maður kremur silfurskottu, þá verður hún að dufti?

Þetta er ekkert djók sko, alveg dagsönn staðreynd. Allavega segir Jóna Magnea það.

Ég hélt í fáfræði minni að allar lifandi verur væru byggðar úr vatni að hluta. En ef silfurskottur breytast í duft, en ekki í klessu, þá getur varla verið vatn í þeim. Sjáið bara t.d. köngulær. Það er alveg sama hversu stóra könguló þú kremur, það kemur alltaf eitthvað blóð, og klessa sem líkist einna helst stökkbreyttri hráku.

Wikipedia segir eitthvað um að áður hafi silfurskottur lifað í laufahrúgum og trjáberki og litlum rifum, en helstu hýbíli þeirra nú séu heimili fólks.

Ég hef verið að hugsa þetta, og eina mögulega niðurstaðan sem ég hef komist að er þessi:

Silfurskottur eru í raun pínulitlar geimverur sem herja á heiminn, og stefna á alheims yfirráð, eitt lítið skref í einu. Og fyrsta skrefið var að flytja úr görðum fólks og verða einstaklega hvimleiður gestur á heimilum okkar.

Ykkur gæti þótt þessi kenning frekar óraunhæf, en pælið í þessu, hvaða lifandi verur hafa ekki blóð í sér?? Eru einhverjar jarðneskar verur sem breytast í duft þegar maður ætlar að kremja þær?

Þetta sannar það líka að ein af þeim staðalímyndum sem mannfólkið hefur af geimverum, er sennilega ekki svo svakalega fjarri lagi. Geimverur eru kanski ekki litlir grænir karlar, en þær eru í silfurlituðum búningum. Ég meina, hvað hafa verið gerðar margar myndir þar sem geimverurnar eru í silfurlituðum spandex búningum?

Vil endilega fá komment um hvað ykkur finnst.

 

 

 

 

P.S. Það má líka hafa það í huga að þessi grein er skrifuð klukkan alveg að verða þrjú að nóttu til. Mér leiddist, var að deyja úr svefngalsa, og hafði ekkert betra að gera en að velta fyrir mér samsæriskenningum um efnasamsetningar silfurkotta.